معایب دوربین های مگاپیکسلی چیست؟

فن آوری ساخت دوربین های مگاپیکسلی فعلی با وجود تولید تصاویری با کیفیت بالا و جزئیات بیشتر ،معایبی دارد. حساسیت نوری دوربین های مگاپیکسلی نسبت به دوربین های معمولی کمتر است و ابعاد اکثر حسگر آنها به دلایل اقتصادی و ساخت هم اندازه یا کمی بزرگتر از حسگر های معمولی ساخته می شوند یعنی با وجود ابعاد برابر تعداد پیکسل های دوربین مگاپیکسلی نسبت به دوربین های معمولی بیشتر و ابعاد آنها کوچکتر است.کوچک شدن ابعاد پیکسل به مفهوم کاهش توانایی پیکسل در جمع آوری نور و در نتیجه کاهش حساسیت نوری مگاپیکسلی نسبت به نمونه مشابه  دوربین های معمولی است. بسیاری ازدوربین های مگاپیکسلی در وضوح تصویر کامل نمی توانند 30 فریم در ثانیه تولید کنند و مورد دیگری که در زمان استفاده از دوربین های مگاپیکسلی باید مد نظر قرار داد این است که وضوح تصویر بالای چنین دوربین هایی نیاز به پهنای باند ارسال و فضای ذخیره سازی ویدئویی بیشتر دارد.

اگر چه همه دوربین های مگاپیکسلی استاندارد فشرده سازی MPEG-4 را پشتیبانی نمی کنند و بسیاری از آنها فقط از استاندارد JPEG متحرک استفاده می کنند اما با استفاده از استاندارد فشرده سازی MPEG-4 می توان تا حدی مشکل پهنای باند و فضای ذخیره سازی را برطرف کند. دوربین هایی که از استاندارد فشرده سازی H.264  استفاده می کنند بسیاری کاربردی تر هستند و پهنای باند و فضای ذخیره سازی را تا حد زیادی کاهش می دهند.کمبود پروتکل های استاندارد ویدئویی برای دوربین های شبکه باعث محدودیت های زیادی در یکپارچه سازی آنها تحت یک سیستم یکپارچه مدیریت ویدئویی شده است. به همین دلیل قبل ار انتخاب دوربین شبکه باید از سازگاری آن با وی ام اس انتخابی اطمینان حاصل شود.